โรงเรียนลูกบาศก์

*** เอนทรี่นี้มีการปาดเอนทรี่เก่าอย่างฉับพลัน จึงขอแนบลิงค์ไว้ให้สำหรับคนที่พลาดไปนะ

ร.ร.ล.บ.2551/35 ข้อเท็จจริงของโรงเรียนลูกบาศก์(ฉบับร่าง)

คุยกันก่อน

เห็นช่วงนี้เริ่มมีคนที่สนใจเป็นนักเรียนทยอยมาอ่านแต่เนิ่นๆแล้ว (ดีใจมากครับ)

เลยว่าน่าจะเป็นโอกาสอันดีที่ผมจะทยอยมาคุยกันตั้งแต่ตอนนี้ ถึงความเป็นโรงเรียนของเรา

ซึ่งบางอย่างนั้นผมเก็บเงียบไว้นานเพราะไม่อยากไปปิดกั้นความคิดคนอื่น

แต่เมื่อเราเดินมาไกลถึงตรงนี้แล้ว ก็คงได้เวลามาทบทวนแนวทางโรงเรียนกันอีกรอบ

ยังย้ำนะครับ ว่าโรงเรียนนี้ไม่ได้ตั้งขึ้นมาลอยๆเพื่อหวังสนุกอย่างเดียว

ทุกอย่างมีที่มาที่ไป และการไตร่ตรองเสมอครับ

เล่นคิวบิคอย่างไรให้คุ้มค่า

ก่อนอื่นขอให้ทบทวนสิ่งที่มีอยู่ในหัวข้อข้อตกลงและวัฒนธรรมกันก่อน

เป้าหมายของโครงการ

- สำหรับผู้ร่วมกิจกรรมทั่วไป(หมายถึงคนที่เขียนฟิคอย่างเดียว ไม่ได้วาดภาพ)

- เป็นโอกาสในการทำให้ตัวละครที่คุณคิดขึ้นมา

สามารถออกมาเป็นกายภาพได้ด้วยการวาดของทั้งผมและนักวาดผู้สนใจท่านอื่นๆ

- สำหรับนักเขียนการ์ตูน(ขอเพิ่มคนเขียนฟิคด้วย)

- เป็นแหล่งข้อมูลตัวละครนักเรียนที่หลากหลาย

ที่สามารถไว้ใช้ฝึกฝนและประยุกต์ต่อไปได้

นั่นเป็นแค่เรื่องพื้นๆ ที่ควรจะรู้กันอยู่แล้ว สำหรับคนร่วมกิจกรรมจริงๆแค่นี้คงพอแล้ว

แต่ลึกๆแล้วโครงการนี้ มันมีความคาดหวังในการพัฒนาอยู่เหมือนกัน

ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ต้องรีบร้อนเลย เพราะถ้าเราเล่นกันอย่างเหมาะสมไปตามทางที่ผมวางไว้

เล่นยังไงก็พัฒนาได้โดยไม่รู้ตัวเลยแหละครับ

แล้วเล่นอย่างไรให้คุ้มค่าล่ะ ?

วันนี้ผมในฐานะคนที่ดูแลรูปแบบโครงการมาตลอด จะมาบอกให้

เล่นคิวบิคแบบไหน ถึงจะคุ้มกับการมาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน

1. อย่าไข่แล้วทิ้ง

ไม่จำเป็นว่าคุณจะต้องฟักไข่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เขียนฟิคเกี่ยวกับลูกตัวเองทุกวัน

ขอแค่ทำยังไงให้ตัวละครของเรายังมีตัวตนอยู่จนถึงระดับที่คนอื่นอยากมาดูแลให้แทนได้

หรือถ้ายังไม่ถึงขั้นนั้น อย่างน้อยการหมั่นมาอัพเดทข้อมูลตัวละครรายเทอมก็ช่วยได้เยอะเลย

เพราะตัวละครเป็นสิ่งมีชีวิต คงจะไม่ได้มีลักษณะคงเดิมไปตลอดกาลใช่ไหม

การอัพเดทข้อมูลตามเวลาที่พอจะเอื้อได้ ก็เป็นการแสดงความใส่ใจขั้นพื้นฐานเลยล่ะ

ในขณะเดียวกัน ผมเองก็พยายามทำให้แบบฟอร์ม DB เอื้อต่อการกรอกข้อมูลมากขึ้น

การทำฐานข้อมูลนั้นอาจจะเสียเวลา แต่ถ้ารักลูกจริง ผมว่าเรื่องแค่นี้ไม่น่าเกินกำลัง

โดยเฉพาะคนรุ่นล่าสุดที่พึ่งฝ่าด่านหฤโหดมาได้แล้ว ของแบบนี้ไม่น่าเหลือบ่ากว่าแรงนะ

อนึ่ง ผมไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับคนที่หายไปนานเลยนะ

ออกจะเสียดายโอกาสของตัวละครแต่ละตัว ที่มีประเด็นที่น่าสนใจให้เล่นมากมาย

แต่คนก็ไม่กล้าเล่นเพราะไม่รู้ว่าข้อมูลนี้จะยังใช้งานได้ต่อไปอีกนานแค่ไหน

ขอเพียงแค่กลับมาบ้าง ไม่ต้องอ่านของคนอื่นก็ได้ อย่างน้อยทำเพื่อลูกตัวเองก็พอ 

2. พาลูกเข้าสังคม

อย่ามัวแต่คุดคู้อยู่แต่ในโลกของตัวเอง

การเข้ามาในโรงเรียนลูกบาศก์ได้ ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากขึ้นเรื่อยๆ

(ขอบอกเลยว่าอัตราการสอบเข้าของโรงเรียนลูกบาศก์ตอนนี้น่าจะเข้าได้แค่ 50%

ดูจากความต้องการเมื่อเทียบกับอัตราที่รับเข้ามาได้)

ดังนั้นเข้ามาได้ทั้งที ทำตัวให้สมกับการเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนกันหน่อย

แผนที่โรงเรียนก็มีแล้ว ตัวละครก็มีให้เลือกใช้มากมาย จะเหลืออะไรอีกล่ะ

จู่โจมได้เลยครับ !

เริ่มแรกเราอาจจะยังไม่สามารถเข้าใจตัวละครของคนอื่นได้อย่างถ่องแท้

แต่ถ้าไม่เริ่มด้วยตัวเอง เราจะเข้าใจตัวละครคนอื่นได้ไหมล่ะ ใช่ไหมครับ

ถึงจะบอกว่าลูกตัวเองเป็นเด็กหงิม ไม่เข้าสังคมตามคาแรคเตอร์ที่ควรจะเป็น

แต่อย่าลืมว่าเราเป็นเจ้าชีวิต จะเสกบันดาลให้ลูกได้รับวิบากกรรมแค่ไหนก็ได้

ใส่สถานการณ์สิครับ บีบคั้นให้ลูกเราได้ผูกเรื่องราวกับคนอื่นเข้าสักทาง

ไม่แน่ ลูกของคุณอาจจะเกิดการพัฒนาอย่างที่แม้แต่เรายังคาดไม่ถึงก็ได้

3. ผูกมิตรกับผู้ปกครอง

ไม่ใช่ว่าจะบอกว่าต้องเข้าสมาคมผู้ปกครองทุกคน

ผมเองยังเข้าไม่ได้เลย ด้วยข้อจำกัดทางอินเตอร์เน็ต

แต่โอกาสในการรู้จักคนเล่นคนอื่น ไม่ได้อยู่แค่ที่ห้องแชทครับ

ขอให้มองย้อนกลับไปที่ ข้อ 2

การผูกมิตรโดยผ่านตัวละครของเรานั่นเอง

นั่นคือวิธีที่สำคัญและเป็นแบบแท้ดั้งเดิมของโรงเรียนยิ่งกว่าคุยห้องแชทเสียอีก

นอกจากนี้ ทาง exteen ที่ให้โรงเรียนมีที่อยู่ได้เนี่ย เค้าก็ยังมีระบบ ems อีก

เวลาที่เราอยากเอาลูกของเราไปเล่นกับลูกเขา ก็อาจจะเริ่มจากการไปพูดคุยแนวทางก่อนก็ได้

ผมว่าการเอาตัวละครของเรากับของคนอื่นมาเล่นด้วยกันอย่างมีประสิทธิภาพเนี่ย

มันเป็นการได้แบบ win win ได้ดีกันทั้งสองฝ่ายเลยนะ

ขอแค่คุยกันให้เคลียร์ ถ้าอีกฝ่ายเค้าเห็นพ้องด้วยก็ลุยเต็มอัตรา

ยิ่งผู้ปกครองคนไหนยุ่งๆแล้วเราช่วยเอาลูกเขามาเล่นเนี่ย เป็นบุญนะครับ

อีกอย่าง เราอาจจะได้เพื่อนใหม่จากกิจกรรมนี้ไปในตัวอีกด้วย

*** เพิ่ม ผมพึ่งพบว่าลิงค์ห้องแชทผิด

ใครที่เข้าไปแล้วยังไม่เจอใครแม้ตอนกลางคืน ขอให้เช็คลิงค์ใหม่ครับ

แล้วใครที่เข้าไปใหม่ๆ ให้ใส่ชื่อตัวละครตัวเองด้วยนะครับ ถึงจะคุยได้

แต่ขอสงวนไว้สำหรับคนที่เข้าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอย่างเป็นทางการเท่านั้นก่อนครับ

4. เล่นให้กว้างขวาง

โรงเรียนมีตัวละครมากกว่า 60 คน และกำลังจะมีถึงเฉียดร้อยในเดือนเมษายนนี้

แล้วใจคอกะจะเล่นกันแค่สองสามคนในบ้านของคุณหรอครับ

ขอให้ย้อนกลับไปดูที่เป้าหมายของโรงเรียนกันอีกรอบ และเบิ่งคำว่า หลากหลาย เข้าไว้

เพื่อนๆน่าจะรับรู้ได้กันบ้างแล้ว ว่าความสนุกของโรงเรียนเรา ก็เพราะว่าเรามีความหลากหลายนี่ล่ะ

ไม่ว่าคุณจะเริ่มจากตรงไหน จะเริ่มจากตัวละครไหน จะเริ่มจากสายไหน

แต่เมื่อเรามาอยู่ร่วมกันทั้งที เราน่าจะมาแชร์ประสบการณ์ และสร้างสีสันเพิ่มเติมให้กับชีวิตไม่ใช่หรือ

หากได้ทำ DB 3 อย่างตั้งใจ จะพบว่าสิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ก็มีโอกาสถ้าเราจะทำ

ตัวละครที่ดูท่าว่าไม่น่าจะมาโคจรได้เลย ถ้าเห็นศักยภาพจริงมันก็เล่นได้ครับ

ขอให้นึกถึงการขุดหาก๊าซธรรมชาติในมหาสมุทรเข้าไว้

มันหายาก แต่ผลตอบแทนของสิ่งที่หายากคือความคุ้มค่าครับ

5. มั่นใจในตัวเอง และหมั่นพัฒนาในเส้นทางของตัวเอง

ไม่มีใครที่เขียนเก่งมาตั้งแต่เกิดหรอกครับ ทุกอย่างมันมาจากการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทั้งนั้น

โรงเรียนลูกบาศก์เป็นโอกาสอันมีค่าในการที่เราเขียนอะไรออกมาแล้วมีการประกันขั้นต้นว่ามีคนอ่าน

(ซึ่งคงจะต้องอยู่ในเรื่องของโรงเรียน คนที่ร่วมกิจกรรมถึงจะอ่านด้วยความอยากจริงๆใช่ไหม)

ดังนั้นอย่ามาอ้างว่าเขียนไม่เก่งแล้วหยุดเขียน ขอให้เขียนให้เต็มที่ตามที่ตอนนี้เราเขียนได้เถอะ

ผมไม่เน้นงานคุณภาพ ผมต้องการงานที่แสดงความเป็นตัวคุุณมากกว่า

เรื่องคุณภาพมันพัฒนากันได้ถ้าคุณอยาก

ถ้าคุณต้องการที่จะพัฒนาตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นสายฟิค หรือสายการ์ตูน

ทางเราตอนนี้มีคอมเมนเตเตอร์ที่พร้อมจะผลักดันให้คุณแก้ไขจุดบกพร่องและพัฒนาตัวเองได้

เท่าที่คุยมา ก็มีคนที่อยากผลักดันนะ อาจจะลองขอคอมเม้นต์แบบจริงจังได้ถ้าอยาก

ส่วนผมนั้นขอเน้นเรื่องการทำคอมิคกับวาดรูปก่อนแล้วกัน สายฟิคได้แค่แนะ ติไม่เป็น

อยากเน้นว่า ถ้าคุณไม่เริ่ม แล้วเมื่อไหร่จะพัฒนา

การเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการฝึกฝนครับ

และที่นี่เป็นเวทีที่ดีที่คุณน่าจะฝึกฝนได้โดยไม่ต้องเสียความรู้สึกกัน

(อย่างน้อยก็เป็นนโยบายผมที่อยากจะเม้นต์ในแบบที่ก่อเกิดการพัฒนามากกว่าบั่นทอนครับ)

สุดท้ายนี้ ผมเชื่อว่าถ้าคุณเล่นกิจกรรมโรงเรียนลูกบาศก์อย่างคุ้มค่าจริงๆ

คนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดไม่ใช่ผม แต่เป็นตัวคุณเองนั่นแหละ

ผมน่ะได้อะไรมาเยอะแล้วตั้งแต่ตอนที่เพื่อนๆได้ส่งตัวละครที่มีประเด็นหลากหลายให้ผมเปิดโลก

แต่ผมเองก็อยากให้เพื่อนๆได้รู้คุณค่าจากการเล่นโรงเรียนลูกบาศก์ ที่แฝงอยู่จนถึงตอนนี้ครับ