อันนี้อยากรีบบอก เลยกลบเอนทรี่เก่าไปเลย ใครยังไม่ได้ดูการบ้าน10ก็กดลิงค์ล่างนะ

การบ้าน 10 - ฝันเกี่ยวกับโรงเรียน

 

ถ้านับอย่างคร่าวๆ นี่ถือว่าผ่านมาประมาณ 2 เดือนแล้ว ตั้งแต่มีกิจกรรมโรงเรียนลูกบาศก์ขึ้นมา

ซึ่งเพื่อนๆก็ได้ร่วมกิจกรรมกันมากมายทีเดียว มีเรื่องราวให้อ่านกันอย่างสนุกสนาน

แต่เท่าที่ผ่านมา รู้สึกว่ากิจกรรมโรงเรียนนี้ได้สร้างความสับสนและความเครียดอย่างไม่ควรจะเป็น

ทั้งๆที่ควรจะเป็นอะไรเพื่อสร้างความผ่อนคลายพร้อมกับการเรียนรู้ต่างๆ

ก่อนหน้านี้ผมเองก็มีภาระหลายอย่างเลยไม่มีเวลามาแถลงการณ์อย่างจริงจัง

ได้แต่คอยอธิบายในสมาคมหลายรอบอยู่ แต่ก็คงยังไม่ทั่วถึงนัก

ดังนั้นเอนทรี่ประกาศข่าวอันที่13 จึงขอประกาศในวันศุกร์ที่13 ด้วยประเด็นอันนี้ก่อนแล้วกัน

"ลำดับชั้นความสำคัญในนิยายเรื่องยาวโรงเรียนลูกบาศก์"

 

ปัจจัยที่ทำให้ต้องแถลงไข

1. ความกังวลในเรื่องที่ตัวละครบางคนที่ไม่ได้มีการบ้านจะเงียบหายไปอย่างน่าเสียดาย

2. ข้อสงสัยที่อาจเกิดขึ้นได้ ในเรื่องที่ว่าใครจะเป็นตัวเอกของเรื่อง

 

บทนำ

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า ลักษณะโครงสร้างของกิจกรรมโรงเรียนลูกบาศก์

จะเหมือนกับการ์ตูนเรื่องยาวที่มีตัวละครจำนวนมากมายมาอยู่เป็นสังคมใหญ่

ถ้าตัวอย่างที่ใกล้เคียงที่สุด คือเรื่อง "มืออสูรล่าปีศาจ"

แต่ถ้าใครไม่เคยอ่าน ก็ขอให้ลองนึกถึงการ์ตูนอะไรก็ได้ ที่มีตัวละครเยอะๆมาประชันบทบาทกัน

ถ้ายกตัวอย่างการ์ตูนที่ยังมีโครงหลักผูกกับชีวิตสามัญ ก็ได้แก่ิ รันม่า1/2 , ลามู หรือเรื่องอื่นๆที่คุณรู้

ซึ่งจะมีข้อสังเกตที่เราจะเอามาใช้เป็นกรณีศึกษาของโรงเรียนลูกบาศก์ดังนี้

- การ์ตูนแต่ละเรื่อง จะมีตัวละครที่เป็นพระเอก-นางเอก พระรอง-นางรอง

และตัวประกอบที่เด่นลดหลั่นลงมา ตั้งแต่ตัวละครที่โผล่ตั้แต่ต้นยันจบ หรือแม้แต่ที่โผล่ตอนเดียว

- ในบางเรื่อง ตัวละครที่เป็นตัวเอกจะครองบทนำทุกตอนแต่เพียงผู้เดียวทั้งเรื่อง

แต่ในบางเรื่องตัวละครแต่ละตัวจะสลับกันเป็นตัวเอกของเนื้อเรื่องย่อยของแต่ละคน

ดังนั้น ผมจึงขอแจกแจงประเภทตัวละคร ตามลำดับความสำคัญในโรงเรียนได้ดังนี้

 

ลำดับชั้นความสำคัญในนิยายเรื่องยาวโรงเรียนลูกบาศก์

ตัวละครระดับ1 - ตัวเอกของเรื่อง

คนที่อยู่ในระดับนี้...

1.1 ในโครงเรื่องรวมของ ร.ร.ล.บ. =ไม่มีใครอยู่ในระดับที่1ครับ

เพราะเราจะละเว้นตัวละครที่เป็นตัวเอกถาวร เพื่อให้ทุกคนอิสระที่จะมีบทบาทเด่นได้หมด

จึงขอสงวนตำแหน่งนี้ไว้ให้ตัวโรงเรียนเป็นตัวเอกระดับ1ของเรื่องรวมครับ

1.2 ในเรื่องที่คุณเขียน = นักเรียนของคุณไง

เพียงแค่คุณเขียนการบ้านหรือเรื่องราวอะไรก็ตาม ที่ให้นักเรียนของคุณเป็นคนเล่า

นักเรียนคนนั้นก็จะเป็นตัวละครลำดับที่ 1 ทันที

เพราะมันเป็นการเล่าเรื่องราวผ่านมุมมองของนักเรียนคนนั้น ก็เหมือนเรื่องอยู่ในกำมือเขาแล้ว

นั่นเป็นเหตุผลที่ผมส่งเสริมให้เพื่แนๆได้เขียนการบ้านออกมาเมื่อมีเวลา

เพราะเรื่องราวของคุณจะเป็นที่ทางให้ตัวละครของคุณได้เป็นตัวเอกโดยไม่ต้องง้อใคร

 

ตัวละครระดับ2 - ตัวละครขาประจำ (ผีเฝ้าโรงเรียน)

2.1 ในโครงเรื่องรวมของ ร.ร.ล.บ. = คนที่ทำการบ้านสม่ำเสมอ

ระดับนี้ผมหมายถึงตัวละครที่มีการส่งการบ้านและพูดคุยในโรงเรียนอย่างสม่ำเสมอ

ทำให้เป็นตัวละครที่แสดงความคิดอ่านออกมาได้ชัดเจน มีการพัฒนาในตัวเองไปเรื่อยๆ

ในขณะเดียวกันก็มีการติดตามข่าวสารอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้หายไปไหน

ผลที่ได้จะเป็นตัวละครสำคัญที่มีบทบาทในการกำหนดทิศทางของโครงเรื่องหลัก

อย่างไรก็ตาม ตัวละครขาประจำก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นตัวละครที่น่าจดจำเสมอไป

การทำการบ้านให้ตัวละครมีประเด็นที่น่าสนใจต่างหาก ที่จะทำให้เพื่อนๆจำได้ดี

2.2 ในเรื่องที่คุณเขียน = เพื่อนสนิทของนักเรียนคุณ

เราย่อมรู้ใจเพื่อนที่เราเอามากล่าวถึงเสมอ เหมือนเป็นตัวรองที่ส่งเสริมบทบาทของเรื่องเราในระยะยาว

มักจะเป็นตัวละครที่เราเลือกใช้ให้ส่งเสริมการพัฒนาตัวละครของเราให้มีแง่มุมที่ลึกซึ้งมากขึ้น

นี่แหละเป็นความสำคัญของตัวรองที่เสริมให้ตัวละครเราเด่น แล้วทางนั้นเขาก็ได้มีบทยาทด้วย

 

ตัวละครระดับ3 - ตัวละครระดับภูมิภาค (เด็กภูธร)

3.1 ในโครงเรื่องรวมของ ร.ร.ล.บ. = คนที่เด่นในช่วงเวลาหนึ่ง กับคนที่ผูกกับประเด็นเฉพาะเรื่องหนึ่ง

ข้อนี้เป็นข้อสำคัญที่จะทำให้เพื่อนๆได้ไม่ต้องกังวลแทนตัวละครที่เคยเขียนเรื่องมามากๆแล้วหายไป

เพราะพวกเขาได้มี Golden Age ที่ทำให้พวกเขาได้เฉิดฉายเป็นแก่นเรื่องของโรงเรียนมาช่วงหนึ่งแล้ว

พวกเขาอาจจะต้องเงียบหายไปเพราะภารกิจในชีวิตจริงก็ไม่ต้องกังวล

เพราะถ้าตัวละครเหล่านั้นได้มีศักยภาพถึงพอที่จะทำให้คนจดจำได้แล้ว

แม้ว่าจะหายไปช่วงหนึ่งก็ตาม แต่พวกเขาก็จะไม่ต่ำกว่าระดับ3ในโครงเรื่องหลักแล้ว

ในขณะเดียวกัน ตัวละครที่มีคนกล่าวถึงอยู่เรื่อยๆในเรื่องที่พอพูดทีต้องพูดถึงเขา อาทิ เรื่องผี (น่าจะรู้นะ)

แม้ว่าเขาเองจะไม่ค่อยได้ส่งการบ้านเนื่องจาอาจเพราะไม่ค่อยมีเวลาก็ตาม

แต่เขาก็ได้มีบทบาทครองอยู่ในภูมิภาคที่เขาครอบครองในเรื่องนั้นอย่างถาวรไปแล้ว

เพีัยงแต่ว่าถ้าเขามีโอกาสได้เล่ามุมมองจากตัวเขาเองผ่านการบ้านมากขึ้น ก็จะขึ้นเป็นระดับ2ต่อไป

3.2 ในเรื่องที่คุณเขียน = ตัวละครที่คุณมักกล่าวถึงเมื่อพูดถึงเรื่องสิ่งหนึ่ง

ระดับ3ของเรื่องแต่ละคนนี้ จะคล้ายๆกับระดับ2แต่อาจจะสนิทน้อยลงมา

เป็นตัวละครที่เรากล่าวถึงบ่อยพอสมควร แต่ก็ยังไม่ได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาเรื่องราวเท่าไหร่

หรือพูดง่ายๆก็คือเป็นตัวละครดังๆที่เราอยากกล่าวถึง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้สร้างความเป็นเราเท่าไหร่นั่นเอง

 

ตัวละครระดับ4 - ตัวละครเด่นในตอนเดียวจบ (ขโมยซีนเป็นครั้งคราว)

4.1 ในโครงเรื่องรวมของ ร.ร.ล.บ. = ได้แก่พวกที่ส่งการบ้านเด็ดๆดังๆมา แต่แค่ครั้งสองครั้ง

เป็นเหมือนไฟกระพริบที่แวบมาให้เห็นเด่นสง่าในช่วงเวลาหนึ่งของเรื่อง

คือสร้างเรื่องราวสั้นๆที่กระแทกใจ ด้วยเรื่องราวหรือภาพที่ปล่อยมาเป็นไฮไลต์ในช่วงหนึ่ง

เป็นอะไรที่ทำให้คนจดจำ แต่ไม่ได้มีผลต่อโครงเรื่องในภาพรวม

ถ้าพูดง่ายๆก็เหมือนตัวละครพิเศษที่มาแค่ตอนหนึ่ง (งานเรื่องรันม่าและลามูจะมีแบบนี้เยอะ)

แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม สุดท้ายแล้วมันก็เป็นแค่มุมมองของคนเขียนเท่านั้น

ตัวละครระดับ4จะยังไม่มีความลึกพอที่จะมีความคิดอ่านและการพัฒนาตัวเองในเรื่องหลักครับ

4.2 ในเรื่องที่คุณเขียน = แขกรับเชิญ

ตัวละครที่อยู่ในระดับ4นี้ มักจะเป็นตัวที่มีประเด็นน่าเล่น แต่เจ้าของอาจไม่มีเวลามาเล่น

เลยต้องอาศัยคนที่ชอบใจอยากอุปถัมภ์ คอยเอามากล่าวถึงเป็นครั้งคราวไป

โดยในระดับที่4นี้อาจจะขโมยซีนทั้งเรื่องก็ได้ ตามแต่แม่ยกอยากจะดัน

 

ตัวละครระดับ5 - ตัวประกอบ

5.1 ในโครงเรื่องรวมของ ร.ร.ล.บ. = คนที่มีแต่ประวัติข้อมูล แต่ไม่มีเรื่องราวของตัวเอง

ผมเชื่อว่าตัวละครที่ผมให้เข้ามาทุกตัว มีศักยภาพในตัวเองเพียงพออยู่แล้ว

เพียงแต่ว่าถ้าไม่มีเรื่องราวของพวกเขาให้อ่าน มันก็จะเป็นเพียงแค่คาแรคเตอร์ดีไซน์

รอให้ใครสักคนเอาไปใช้ประกอบเรื่องราวของตนแต่เพียงข้างเดียว

ซึ่งมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรหากเจ้าของต้องการเพียงแค่นี้

ตัวประกอบก็จะช่วยให้สังคมใหญ่มีมิติมากขึ้น

เพียงแต่ถ้าคุณไม่อยากให้นักเรียนของคุณเป็นเพียงแค่ตัวประกอบอย่างเดียว

ก็แค่ลองเขียนเรื่องราวของเขามา ผ่านการบ้านที่เสมือนเป็นแบบฟอร์มเรื่องราวไว้แล้วยังไงละครับ

เพื่อที่เพื่อนๆจะได้รู้แง่มุมในเชิงลึกของตัวละครคุณมากขึ้น

5.2 ในเรื่องที่คุณเขียน = ตัวประกอบฉาก

ได้แก่ตัวละครที่วาดๆขึ้นมาให้ภาพมันเต็มนั่นแหละ

หรือไม่ก็ตัวละครที่เดินผ่านเข้ามาในฉากแล้วก็ผ่านไป

ทุกคนสามารถเป็นระดับ5ในเรื่องราวในแต่ละการบ้านของแต่ละคนได้

เพราะในบางครั้งตัวละครบางตัวอาจไม่ได้มีบทบาทในเรื่องบางอย่างก็ไม่เห็นจะแปลก

 

สรุป

1. การทำการบ้านหรือเขียนเรื่องราวของนักเรียนของคุณในแต่ละครั้ง

เป็นโอกาสสำคัญที่ตัวละครคุณจะได้เป็นระดับ1ในทันที

ดังนั้นไหนๆตอนที่เป็นตัวเอกแล้ว ถ้ามีเรื่องราวดีๆก็ย่อมเป็นเกียรติแก่ตัวเองครับ

2. ถ้าสงสารตัวละครไหนที่น่าเล่นแต่ดันเีงียบไป คุณก็ช่วยเป็นป๋าดันหรือป้าดันสิครับ

แล้วตัวละครเหล่านั้นก็จะมาเป็นระดับ3หรือระดับ4ในเรื่องคุณ

แถมถ้าเรื่องของคุณดี พวกเขาอาจจะสามารถไปถึงระดับ3ในเรื่องหลักได้เลย

3. ผมไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะต้องมาเฝ้าโรงเรียนทุกวัน เพื่อให้อยู่ในระดับ2

เพราะระดับ3บางครั้งก็สามารถเป็นตัวที่มีน้ำหนักต่อเรื่องหลักสูงมาก

เหมือนกับการที่เป็นผู้มีอิทธิพลในต่างจังหวัด ก็อาจเหนือกว่าคนธรรมดาในเมืองกรุงก็ได้

4. โครงเรื่องในนิยายเรื่องราว ย่อมมีตัวละครที่มีความเด่นแตกต่างกัน

ไม่จำเป็นว่าทุกคนจะต้องเด่นกันหมด เพียงแต่ทุกคนมีสิทธิ์จะจะเป็นคนสำคัญของโรงเรียนครับ

 

สุดท้ายนี้ ปัจจัยที่จะทำให้นักเรียนของคุณมีบทบาทต่อโรงเรียน มีสองอย่างครับ

ความเอาใจใส่ กับ ความน่าสนใจ ครับ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

นี่คือรายละเอียด ที่น่าคิดว่าหลายคนอาจจะกำลังคิดถึงอยู่ แต่ไม่ลึกเท่านี้มังครับ


อยากให้ 4/1 อยู่ด้วยกันทุกๆคนไปนานๆ big smile


อนึ่ง ดองการบ้าน...

#1 By Zairen_Bibliophobia on 2008-06-13 20:15

อ่า จะพยายามไม่หายไปมากละกัน
ตอนกลับไทยก็จะพยายามกลับมาเล่นทุกๆ วันศุกร์ละกัน
เพราะหม่อมแม่บอกวันนั้นเล่นได้วันเดียว

#2 By :::Patricia::: on 2008-06-13 21:30

ไม่อยากเป็นตัวประกอบก็ต้องรีบปั่นการบ้านสินะ *-*
ผมว่าไม่เกี่ยวกับทำการบ้านหรอก แต่ทำการบ้านให้น่าสนใจมากกว่า เช่นการบ้าน10ของผมเป็นต้นquestion(ไม่ค่อยจะขี้โอ่เลยนะแก)
เข้าใจกระจ่างมากขึ้น...
และคงเอาไปปรับใช้มากขึ้นตามไปด้วยครับ...

เรื่องราวมันต้องดำเนินต่อไป
ตามกาลเวลาที่ผ่านเลยไป...

เรามาร่วมกันคิด กันสร้างโรงเรียนลูกบาศก์
ให้กลายเป็นโรงเรียนในฝันกันเถอะครับ

#5 By Thai-Cubic on 2008-06-13 22:09

งานผ.อ นี่ทำครบได้คงเป็นยอดคน T-T

#6 By Spiralferret on 2008-06-14 03:44

เอ ก็บอกแล้วนี่นาว่าไม่ต้องทำครบsad smile
เลือกทำในอันที่เสริมตัวละครเราก่อนก็พอ

#7 By โคค่อน on 2008-06-14 10:24

ก็บอกแล้วนี่นาว่าไม่ต้องทำครบ - ตรงนี้หมายความว่าไม่ต้องทำการบ้านครบทุกชิ้นก็ได้ใช่บ่? จะได้แอบโดดร่มข้ามการบ้าน 9 เพราะตามท้องเรื่อง เด็กในปกครองจะเป็นพวกไม่ค่อยมีพัฒนาการเท่าไหร่ sad smile ขนาดเรียนยังแค่มาเรียนให้จบๆตามหลักสูตรบังคับเท่านั้นเอง ผลการเรียนไม่ค่อยสนว่าจะออกมาดีหรือแย่ยังไง (ทัศนะคติในเรื่องการเรียนห่วยจนน่าตกใจ)

#8 By Saixmedrik on 2008-06-14 12:29

ก็ถ้ารู้ว่ามีอะไรพัฒนาตอนไหนก็ค่อยเขียนครับ
การบ้านเหมือนเป็นโครงไว้รอการเติมเมื่อมีไอเดียน่ะ
ถ้าฝืนเขียนให้ครบไปมันจะเสียโอกาสมากกว่าครับ

#9 By โคค่อน on 2008-06-14 12:51

อนึ่ง ที่ผอ.บอกการบ้านมิใช่ภาระ
อยากทำก็ทำ เวลานั้นตัวละครมันจะเด่นเด้งเอง
คึคึคึopen-mounthed smile
อ่านแล้วกระแทกมากลางกบาล -*- หมกการบ้านมา 3 week แล้วยังไม่ได้ทำเยย

#11 By TEN-Maximum on 2008-06-15 22:08

ถ้าจะไม่ได้ทำให้มันดีๆก็ไม่อยากทำน่ะ เพราะงั้นคงต้องขอเวลา เราอาจจะจัดอันดับความสำคัญของโรงเรียนลบ.น้อยไปหน่อย ทำงานอย่างอื่นก่อนตลอดเลยแฮะ sad smile
ถูกแล้วครับถ้าให้ลำดัีบความสำคัญกับชีวิตจริงก่อนตรงนี้
ผมคงจะเสียใจมากกว่าถ้าเพื่อนๆเกิดผลเสียเพราะทำตรงนี้มากไป

แล้วก็ผมก็อยากให้เพื่อนๆค่อยๆทำอย่างตั้งใจมากกว่า
ดังนั้นนี่ไม่ได้เปนการเค้นให้ทำการบ้านนะครับ
ค่อยๆทำเมื่อมีโอกาส ตั้งใจเท่าที่ตัวเองทำได้แหละครับ

#13 By โคค่อน on 2008-06-16 22:00